Mia Verbruggen

Hoe materie het onzichtbare zichtbaar maakt
Ik werd geboren in een kleermakersfamilie en groeide op tussen textiel. Al heel vroeg had het atelier geen geheimen meer voor mij. Ik werd gefascineerd door de bakken met restjes, de patronen tegen de muur en de stoffen. Eerst maakte ik poppenkleren, toen eigen kleding en daarna de kleding van mijn kinderen.

Later trok patchwork mijn aandacht. Ik vond echter nergens stoffen naar mijn zin. Zelf ontwerpen en verven was de oplossing en dit opende de weg naar een opleiding textiele kunst aan de Academie voor Beeldende Kunsten te Mol. Er ging een fascinerende wereld van technieken en materialen voor mij open. Een opleiding van 8 jaar was het resultaat samen met het volgen van vele workshops in binnen en buitenland.
Tijdens de opleiding kwam ik in contact met vilt. Vilt ontdekken was een openbaring en al gauw ook een passie. De transformatie van wol naar een vast stuk textiel is voor mij een weerspiegeling van een levensproces. Er groeit iets, er beweegt iets, je creëert. Je verbindt lagen. Je schept van losse deeltjes een hecht geheel, zoals je zelf in je eigen leven een weg aflegt.
Je legt lagen op elkaar en maakt een stapel, zoals het leven een stapel is van gebeurtenissen.
Toeval doen je nieuwe mogelijkheden van het materiaal kennen, zoals toeval het leven een andere wending kan geven. Daarom is vilt voor mij een ideaal materiaal om uiting te geven aan wat er van binnen in mij gebeurt, om mijn eigen transformatie een zichtbare plek in de wereld te geven.
Ik gebruik vilt en vele andere materialen, niet alleen om er wandtapijten mee te maken. Maar ook om in sculpturen te laten zien wat het materiaal, dat oorspronkelijk diende om de mens van warmte te voorzien, zoveel aan mogelijkheden te bieden heeft.
Haar werk is te zien in:
Het Karrenmuseum
Moerkantsebaan 48 l 2910 Essen l België
